Thanks too everyone who looked, up to the 2,000!

Verslag dat ik vond op internet en het gaat over de seizoenen 2000 t/m 2006, de seizoenen die ik zelf heb gezien.

2000:

2000 zou een van de beste seizoenen in jaren worden. Michael Schumacher en Mika Hakkinen rijden beiden briljant rond. Er zou geen controverse zijn. Gewoon een clean fight tot het einde.
Schumacher wint vijf van de eerste acht wedstrijden, om vervolgens pech te hebben halfweg het seizoen. In België leveren Schumacher en Hakkinen een prachtig gevecht, en doet Hakkinen een grandioze inhaalsactie op Schumacher. Inmiddels immens populair geworden in Italië, wint hij hun thuiswedstrijd. Tijdens de persconferentie zakt de Duitser ineen, nadat een reporter vroeg hoe hij zich voelde om het aantal GP overwinningen van Ayrton Senna te evenaren. Gezond hun rivaliteit was, was Hakkinen de eerste die hem troostte.
In de voorlaatste race is het zover. Na een goede race, en uitstekend werk van het Ferrari team, gaat zijn droom in vervulling. Hij wint zijn eerste wereldtitel voor Ferrari en de eerste in 21 jaar. Schumacher en Ferrari zijn uitzinnig. Zoals hij gisteren(22oktober) aangaf, is de titel van 2000, de mooiste. En daar ben ik het met hem volledig mee eens.
Schumacher wint ook nog de laatste wedstrijd, en ook het WK voor Ferrari wordt gewonnen. En we kennen natuurlijk nog allemaal de podiumceremonie van Ferrari in Maleisië.

Eindstand 2000: Wereldkampioen met 108 punten

2001:

Schumacher krijgt voor het eerst een dominante wagen. Mika Hakkinen kan niet meer opbrengen wat hij de jaren voorheen deed. Het moet op Coulthard aangekomen. DC lijkt niet opgewassen tegen de Duitser. Schumacher behaalt in het seizoen negen overwinningen.
In Spanje wint Schumacher met geluk, nadat Hakkinen er in de laatste ronde afgaat. De Duitser is solidair met de Fin, en zegt dat hij zo niet wil winnen. In Canada staan voor het eerst de broers Schumacher als eerste en tweede op het podium in de geschiedenis van de Formule 1. In België verbreekt hij het record van Alain Prost, en behaalt zijn 52ste overwinning. Met nog vier wedstrijden te gaan is Schumacher voor de vierde keer wereldkampioen. Ook Ferrari wordt in 2001 weer WK, voor de derde keer op rij
Op het einde van 2001 ziet Schumacher ook zijn rivaal Mika Hakkinen vaarwel zeggen tot de sport.

Eindstand 2001: Wereldkampioen met 123 punten

2002:

2002 zou een nooit geziene dominantie vertonen van één coureur. Schumacher rijdt iedere wedstrijd naar het podium. Hij verbreekt ook heel wat records, en evenaart het record van Juan Manual Fangio van vijf wereldtitels. De wereldtitel is al in Frankrijk binnengehaald, en een uitbundige Schumacher slingert over de finishlijn.
Enig minpunt aan het dominante seizoen van Schumacher was Oostenrijk, waar hij enkele meters voor het afvlaggen Barrichello inhaalt en wint. Een groot fluitconcert volgde, en was terecht. Schumacher hoefde niet doorgelaten te worden, zijn voorsprong was inmiddels al heel groot. Schumacher probeerde het op Indianapolis recht te zetten, door samen met Barrichello over de streep te scheuren.

Eindstand 2002: Wereldkampioen met 144 punten

2003:

Michelin komt met een betere band opzetten, en de competitie voor Ferrari wordt groter. Schumacher heeft na de GP van Brazilië al een achterstand van 16 punten op Kimi Raikkonen. Schumacher wint de GP van San Marino. Maar het is de manier waarop hij het doet. Enkele dagen ervoor overleed zijn moeder, maar toch kon hij zijn verlies voor anderhalf uur min of meer van zich afzetten. Hij wint voor het zomerseizoen nog een aantal GP’s. Tijdens de zomer lijken Schumacher en Ferrari beide titels te verliezen. In Duitsland krijgt hij een klapband, en eindigt hij als zevende. In Hongarije wordt hij belachelijk gemaakt door een aanstormend talent Fernando Alonso, en wordt op een ronde gezet.
Tussen Hongarije en Italië verandert de FIA het bandenreglement na een protest van Ferrari. Dit blijkt enorm in het voordeel te spelen van Ferrari. Schumacher wint in Italië en Amerika. In Amerika lijkt het WK opnieuw weg te ebben van de Duitser door de wisselende weersomstandigheden. Maar toch draait de race opnieuw uit in zijn voordeel. Hij ziet ook Montoya als concurrent om de titel verdwijnen, nadat de Colombiaan een dubieuze straf kreeg voor het aantikken van Barrichello, en mathematisch uitgeschakeld was voor de titel.
De titelstrijd ging nu nog enkel tussen hem en Raikkonen. Schumacher had genoeg aan 1 punt om voor de zesde keer wereldkampioen te worden. Schumacher maakte een aantal grote fouten tijdens de wedstrijd, maar slaagde erin om dat enige nodige puntje binnen te halen.
Na de race werd hij nog live op televisie getoond, en kon hij zijn zegje doen. Hij was en zag er uitgeput uit.
Later op de avond zouden hij en zijn broer nog eens uitbundig zijn titel gaan vieren. Zo werd hij gesignaleerd in Toyota kledij, dan zat hij weer op een heftruck, en gooide hij nog wat televisies door het raam.

Eindstand 2003: Wereldkampioen met 93 punten

2004:

Opnieuw beleeft Schumacher een van de dominantste seizoenen uit zijn carrière. Hij verbreekt zijn eigen record van 11 overwinning en doet dat met 13 keer. In Monaco wordt hij er al dan niet door zijn eigen schuld uitgetikt door Montoya. Het stuurtje vloog in de Ferrari box. Ik vind het toch wel jammer. Stel je voor dat hij ook Monaco won. Dan won hij 12 keer op rij. De zevende titel werd veilig gesteld in België. Schumacher leek er niet blij mee, maar was het wel. Hij vond het alleen jammer dat hij het niet op een winnende manier deed. Met de titels in de zak, deed de Duitser het wat rustiger aan, ook de rivalen presteerden beter. In Italië leek Ferrari af te stevenen op een afgang, nadat beide Ferrari’s door pech naar achteren werden geslagen. Maar Ferrari is Ferrari niet, en hetzelfde geldt voor Schumacher en ook wel Barrichello. De toeren werden opgevoerd, en Ferrari reed een ijzersterke race. Michael liet Barrichello winnen. In Japan zegevierde de Duitser nog eens, in het weekend van de tyfoon. Schumacher beëindigde zijn seizoen in Brazilië op een zevende plek.

Eindstand 2004: Wereldkampioen met 148 punten

2005:

De F2004 wordt aangepast aan de nieuwe reglementen van 2005. Al snel blijkt dat dit geen goede zet is. In Bahrain wordt voor het eerst de F2005 ingezet. Hydraulische problemen zorgen voor een vroege exit. In San Marino is de Ferrari extreem snel. Alle hoop voor de Schumacher en Ferrari fans lijkt terug te zijn. Maar dat was maar ijdele hoop. In Spanje worden we opnieuw geconfronteerd met de realiteit. Schumacher kan enkel af toe meestrijden om de podiumplaatsen. In Canada wordt hij als een held door de andere teams binnengehaald nadat hij als tweede eindigde.
Er werd ook nog gewonnen. De farce in Amerika, waar er maar zes wagens aan de start stonden. Met geen competitie buiten zijn teamgenoot Barrichello dan, was dit een eitje voor Ferrari. In Hongarije ziet het ernaar uit dat hij kan winnen. Maar de banden denken daar tijdens de race anders over, en hij eindigt tweede, net voor Ralf. Italië wordt voor het hele Ferrari team een afgang.
Schumacher beëindigd zijn rampjaar met een spin achter de safety car tijdens de GP van China.

Eindstand 2005: 3de met 62 punten

2006:

Ferrari en Schumacher wilden opnieuw geen rampjaar meemaken. Tijdens het winterseizoen werd er druk getest. Er werd zelfs naar Bahrain gevlogen om er vlak voor het seizoen te testen. Bij de openingsrace verliest Schumacher maar nipt van Alonso. De breinen op de pitmuur, en de pitcrew beslisten de wedstrijd. In Maleisië kent Ferrari een motorprobleem, en finisht de Duitser als zesde, achter zijn nieuwe ploegmaat Felipe Massa. In Australië crasht hij uit de race. Hij wint in San Marino en op de Nurburgring. Spanje is voor thuisrijder Alonso.
In Monaco kennen we weer de slechtste kant van Schumacher. Tijdens de laatste kwalificatie parkeert hij de Ferrari in Rascasse, en lijkt de pole te hebben. Maar hij hield geen rekening met een ziedende Briatore en straffende stewards. Hij werd naar achteren gezet, maar reed weer prachtig naar voren en werd vijfde. Zet hem in een hoekje, en hij laat grootse dingen zien.
Na Canada heeft Schumacher een achterstand op Alonso van 25 punten. Iedereen lijkt hem af te schrijven, Schumacher waarschuwt om dat niet zomaar te doen. En gelijk krijgt hij. Hij wint achtereenvolgens Amerika, Frankrijk en Duitsland. De FIA laat zich ook weer van zich horen, voor de zoveelste maal dit seizoen, en verbiedt de massa demper van Renault.
In Hongarije krijgt Schumacher de kans van zijn leven. Alonso spint uit de wedstrijd, nadat een wielmoer zijn eigen leven gaat opzoeken. Maar zijn “I never give up” houding doet hem de das om. In een hevig duel met De La Rosa komt hij er nog goed vanaf. Maar niet met Heidfeld. Schumacher ligt uit de race, en wordt nog gepromoveerd tot achtste na de diskwalificatie van Kubica.
In Turkije wordt Schumacher dankzei de Safety Car derde, en brengt Italië in vervoering met een mooie overwinning. Alonso blaast zijn motor op, en de achterstand bedraagt nog 2 punten. Tijdens de podiumceremonie gaat het lang verwachte en onvermijdelijke in het rond. Michael Schumacher stopt met racen na het 2006 seizoen.
In China laat Schumacher tijdens de kwalificatie buitenaardse dingen zien. Hij kwalificeert zich als enige Bridgestone rijder op een zesde plek. Renault lacht met hem “Poor old Michael”, maar de dag erna is het toch de Duitser die het laatst lacht. Door fouten bij Renault geven ze de race uit handen. Schumacher zelf reed ook megagoed. De stand in het WK? 116-116.
In Japan gebeurt iets wat je voor onmogelijk achtte. Schumacher blaast net na zijn tweede stop de motor op. In plaats van te gaan janken, gaat hij zelf iedereen binnen het team gaan troosten en bedanken. De titel was zo goed als onmogelijk. Maar Schumacher is Schumacher niet als hij het toch niet zou proberen.
Tijdens zijn allerlaatste wedstrijd laat hij zien waarom hij zoveel heeft gewonnen. Met bijna een volle ronde achterstand na een lekke band, vecht hij zich op grootse wijze terug naar de vierde plaats. Zijn laatste wedstrijd zal lang herinnerd worden. Schumacher sloot zijn carrière wel niet af als winnend, maar hij verliet het met opgeheven hoofd.

Eindstand 2006: 2de met 121 punten

Michael Schumacher gaat de geschiedenis in als de meest succesvolle en beste Formule 1 coureur aller tijden. Hij behoort ook tot de categorie grootste F1 coureur aller tijden. Maar waar zijn plaats precies is tussen al die grootheden is moeilijk te zeggen. Bij zijn aankomst in de Formule 1 in 1991 liet hij meteen zien wat hij waard was. Ook heeft hij op heel wat vlakken de lat hoger gelegd. Professionaliteit, fitheid, teambuilding, noem maar op. Schumacher heeft samen met heel het Ferrari team de successen teruggebracht naar Italië. Schumacher zal zeker wel gemist worden bij Ferrari.
Net als andere grote kampioenen ken je wel vaak tegenwind. Met Schumacher was dat niet anders. Natuurlijk heeft hij daar zelf voor gezorgd, dankzei zijn escapades in 1994, 1997 en 2006. Maar op bijna alle andere vlakken blonk hij in positieve zin uit. Schumacher is een Duitser, en die geven nooit op. Zijn houding heeft heel veel succes gebracht, maar ook wat tegenslag. Net als Senna, zal Schumacher gemist worden, maar na een tijd zal dit wel verminderen, door het aanstormende talent die klaarstaat. Met Alonso en Raikkonen zitten we trouwens meer dan goed. Schumacher zal gemist worden door zijn groot aantal fans, en zeker ook in Ferrari land, getuige de spandoeken in september met de tekst: Schumacher + Ferrari = Amore Eterno. Hij zal ook gemist worden door de neutrale fans, en de anti/niet Schumacher fans. Op wie moeten ze trouwens nu gaan pikken

Michael Schumacher is allicht ook de meest complete coureur die er ooit is/was. Zijn toewijding, snelheid, motivatie, nooit opgeven, etc. etc. hebben ervoor gezorgd dat hij bijna alle records verbrak. Hij deed ook ieder jaar mee(buiten 1991) om de overwinningen, en was er bijna altijd om te strijden voor het WK.

7 wereldtitels, 91 overwinningen en 68 pole poitions zijn de belangrijkste records.

Just what a engine blow-up can do.. the last one for him was at Magny-Cours, 2000. And then at this moment.. f*ck. The championship is lost, or me personally have to put a bomb in Alone-so's car. lol. It just sucks, I just feel its so undeserved if Alonso wins it, since I can't even remember his alst win, except today I will have my tissues next to me when Schum drives his last race in Brazil, especially the last lap, and hopefully a victory and a GOOD blow-up for Alone-so. They both deserve that. Schum, I will miss you.